Odblaski (nie)codzienności

Powieść pt. „Odblaski (nie)codzienności" to opowieść o kobiecie, jej kłopotach, problemach i życiowych wyborach, niekoniecznie trafnych.

Ida znajduje się w przełomowym momencie swego życia. Dochodzi do wniosku, że musi dokonać w nim radykalnych zmian. Coś zaczyna się wyraźnie psuć w jej związku, chociaż wydawało się jej, że to małżeństwo z rozsądku. Zaistniałe sytuacje i zdarzenia zmuszają ją do przewartościowania życia i podjęcia kluczowych decyzji. Ida jest wrażliwa, przygaszona, niepewna siebie. Na takie cechy i osobowość nakładają się wcześniejsze niepowodzenia. Trudno jej przychodzi przełożenie swoich życiowych planów na konkretne działania. Nie zawsze też może liczyć na wsparcie męża.

Mimo słabości i osamotnienia próbuje znaleźć w sobie siłę do pokonania tych trudności. Ma też na względzie dobro swojej starszej córki. Pomimo przeciwności próbuje podejmować się różnych zadań. Postanawia zadbać o swój dobrostan duchowy. Rozpoczyna między innymi nową pracę. Jej śladami zaczyna ktoś podążać, ktoś, kto wini ją za swe niepowodzenia. Czyni to w sposób dość osobliwy i dziwny. Bohaterka zaczyna ocierać się o skrajne emocje. Tymczasem poczynania tajemniczego prześladowcy stają bardziej natarczywe.

Ida zmienia miejsce zamieszkania. Nowa praca, nowe wyzwania... i nawet nie zauważa, jak wkręca się w tryb kolejnych obowiązków. Zaczyna nawet obawiać się rutyny i monotonii. Ma wyrzuty sumienia względem męża, a także córki, że coś z etapu jej dorastania jej umknęło. Wówczas pojawiają się zawirowania, owa tajemnicza sprawa nie daje jej spokoju. Bohaterka również poznaje kogoś, a ta znajomość niemal totalnie zmienia jej postrzeganie świata. Jest zauroczona tą osobą. Dla niej czuje się niemal gotowa przewartościować swoje życie i poddać się całkowitej zmianie.

W utworze pojawiają się też inne postacie, nietuzinkowe i nieprzewidywalne. Nie brakuje momentów wzruszających, zagadkowych, czasami odrealnionych, a nawet humorystycznych. Część zdarzeń została przywołana w formie retrospekcji. Poruszone zostały współczesne problemy, takie jak hejt, samotność, odpowiedzialność.

Samo zakończenie jest dość osobliwe i niesie ze sobą pewien nośnik niepokoju.

O autorce - interesuję się literaturą. Jest ona dla mnie bardzo ważna, zarówno z racji zawodu, jak i zainteresowań. Pisałam też różne teksty, lecz ich nie publikowałam, wykorzystywałam je w swojej pracy, bądź gdzieś chomikowałam. Pomagałam innym, szczególnie bardzo młodym ludziom, w nabieraniu pierwszych doświadczeń literackich. Z czasem powstał zamysł napisania własnego tekstu. Praca nad nim była rodzajem wyzwania. Tekst powstawał powoli, formułowanie jednak się pomysłu i ubranie go w słowa dawało mi pewną satysfakcję. Można ten proces nazwać swoistego rodzaju przygodą, inaczej jest bowiem, gdy się dokonuje interpretacji utworu, a zgoła inne doświadczenie temu towarzyszy, gdy samemu się go tworzy i jest się jakby wewnątrz kreowanego przez siebie świata.