Korespondencja

Korespondencja Józefa Czapskiego i Wojciecha Karpińskiego rozpoczyna się w roku 1965 i kończy niedługo przed śmiercią artysty. Trwająca niemal trzydzieści lat wymiana listów między dwoma miłośnikami sztuki i literatury, między malarzem i jego biografem, należy do najważniejszych zbiorów epistolograficznych Józefa Czapskiego.
Dzięki żywemu zainteresowaniu Karpińskiego Czapski opisuje w listach liczne wydarzenia ze swojego życia. Układają się one w rozległą chronologię życia opatrzoną komentarzami, swoisty rodzaj autobiografii niedostępnej gdzie indziej. Wojciech Karpiński odgrywa rolę inspiratora opowieści, jest ich akuszerem. Na kartach listów znajdujemy także bruliony późniejszych utworów Józefa Czapskiego, w tym słynnego tekstu „Dorożkarz i koń" o rewolucyjnym Petersburgu, gdzie Czapski w 1918 roku poszukiwał zaginionych polskich oficerów. Pierwsza wersja tego szkicu była listem do Karpińskiego. Korespondencja jest także niezwykłym świadectwem pracy malarskiej i pisarskiej Józefa Czapskiego. Czapski opisuje Karpińskiemu kolejne obrazy, notuje postępy w pracy, zarysowuje projekty kolejnych esejów.
Ważnym tematem są również dzienniki Józefa Czapskiego - Karpiński nieustannie namawia malarza na ich publikację.