Dwunaste piętro

„Dwunaste piętro" Natalii Szyszkowskiej to przejmująca, w dużej mierze autobiograficzna powieść obyczajowa, w której autorka konfrontuje czytelnika z nagłym, dramatycznym zwrotem w życiu - diagnozą ciężkiej choroby.
Opowieść rozpięta jest między dwoma światami: dawnym - pełnym podróży, rodzinnego spokoju i radości z debiutu literackiego - oraz nowym, zamkniętym w ciasnej szpitalnej izolatce, przesyconym bólem, lękiem i niepewnością jutra. Plastyczne opisy przywołują miejsca, które bohaterka odwiedziła przed chorobą: rozgrzane uliczki Mostaru, nocne życie Florencji, norweskie fiordy, paryskie bulwary czy wietrzne wybrzeże Cabo da Roca. Wspomnienia te przeplatają się z duszną rzeczywistością tytułowego dwunastego piętra szpitala. To szczera, momentami brutalna relacja, w której nie ma upiększeń ani fałszywej nadziei - a jednak w przewrotnie zatytułowanym, ostatnim rozdziale „Kolumbia" tli się światełko i niedopowiedziane jutro.
„Dwunaste piętro" to historia o stracie, walce i przeobrażeniu, ale też o sile wspomnień, które mogą ocalić człowieka w najtrudniejszych chwilach.